Εμπρόσθια όψη:
Τα Λείψανα: Πρόκειται για μια πολλαπλή λειψανοθήκη που περιέχει τρία διακριτά λείψανα τοποθετημένα σε οριζόντιες σειρές πάνω σε ριγέ ύφασμα.
Οι Επιγραφές: Οι ετικέτες (cedulae) είναι τυπωμένες και αναγράφουν:
S. Placide, m. (Άγιος Πλακίδας, Μάρτυρας).
Ste Julie, m. (Αγία Ιουλία, Μάρτυρας): Πιθανότατα η Αγία Ιουλία η Κορσικανή ή μια από τις πρώτες μάρτυρες της Ρώμης.
Ste Chantal (Αγία Ιωάννα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ).
Πλαίσιο: Η θήκη είναι οβάλ, μεταλλική (πιθανώς ασήμι ή επάργυρη), με ανάγλυφη διακόσμηση στην περίμετρο και κρίκο για ανάρτηση.
- Η Σφραγίδα Αυθεντικότητας
Στο πίσω μέρος της πρώτης εικόνας υπάρχει μια κόκκινη βουλοκέρη (σφραγίδα).
Το Σχέδιο: Απεικονίζει ένα οικόσημο που επιστεγάζεται από ένα εκκλησιαστικό καπέλο με φούντες. Ο αριθμός των φουντών υποδηλώνει τον βαθμό του ιερωμένου (Επίσκοπος ή Καρδινάλιος) που επικύρωσε το λείψανο.
Η Σημασία: Η σφραγίδα αυτή εγγυάται ότι το περιεχόμενο είναι αυθεντικό. Αν οι μεταξωτές κλωστές που κρατούν τη σφραγίδα κοπούν ή αν η σφραγίδα σπάσει, το λείψανο χάνει την επίσημη εκκλησιαστική του αναγνώριση.
3. Η Μεταλλική Θήκη
Στο εξωτερικό κάλυμμα υπάρχει ανάγλυφη παράσταση της Παναγίας, στην κλασική μορφή του «Θαυματουργού Μεταλλίου» (Miraculous Medal), με τις ακτίνες να βγαίνουν από τα χέρια της, συμβολίζοντας τις χάρες που μοιράζει στους πιστούς.
Ας δούμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για τη ζωή αυτών των τριών Αγίων, οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετικές περιόδους της χριστιανικής ιστορίας:
1. Άγιος Πλακίδας (Saint Placidus, 6ος αιώνας)
Ο Πλακίδας ήταν ένας από τους πρώτους και πιο αγαπημένους μαθητές του Αγίου Βενεδίκτου (του ιδρυτή του δυτικού μοναχισμού).
Το θαύμα: Η πιο γνωστή ιστορία του είναι ότι, όταν ήταν παιδί και πήγε να φέρει νερό από μια λίμνη, έπεσε μέσα και άρχισε να πνίγεται. Ο Άγιος Βενέδικτος, αν και βρισκόταν μακριά, το ένιωσε και διέταξε έναν άλλο μαθητή, τον Μαύρο, να τρέξει να τον σώσει. Ο Μαύρος, από την υπακοή του, έτρεξε πάνω στο νερό χωρίς να το συνειδητοποιήσει και έβγαλε τον Πλακίδα σώο.
Σύμβολο: Συχνά θεωρείται προστάτης των μοναχών και των ναυτικών.
2. Αγία Ιουλία (Saint Julia, 5ος αιώνας;)
Υπάρχουν αρκετές μάρτυρες με αυτό το όνομα, αλλά η πιο γνωστή (Saint Julia of Corsica) έχει μια συγκλονιστική ιστορία:
Η ζωή της: Λέγεται ότι ήταν μια ευγενής κοπέλα από την Καρχηδόνα που πουλήθηκε ως σκλάβα σε έναν ειδωλολάτρη έμπορο. Παρά την κατάστασή της, παρέμεινε πιστή στον Χριστό.
Το μαρτύριο: Όταν το καράβι τους σταμάτησε στην Κορσική, αρνήθηκε να συμμετάσχει σε μια παγανιστική γιορτή. Ο τοπικός κυβερνήτης εξοργίστηκε και την υπέβαλε σε βασανιστήρια, οδηγώντας την τελικά στον θάνατο πάνω σε σταυρό (σταυρικός θάνατος), όπως ακριβώς ο Χριστός.
3. Αγία Ιωάννα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ (St. Jane Frances de Chantal, 1572–1641)
Αυτή η αγία είναι πολύ μεταγενέστερη και η ζωή της είναι καλά καταγεγραμμένη ιστορικά.
Από σύζυγος, μοναχή: Ήταν σύζυγος ενός βαρόνου και μητέρα τεσσάρων παιδιών. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, υπό την πνευματική καθοδήγηση του Αγίου Φραγκίσκου της Σάλες, ίδρυσε το Τάγμα της Επισκέψεως (Visitation Order).
Η προσφορά της: Ίδρυσε το τάγμα ειδικά για γυναίκες που δεν μπορούσαν να γίνουν δεκτές σε άλλα μοναστήρια λόγω ηλικίας ή ασθένειας. Ήταν γνωστή για την πραότητα και τη φροντίδα της προς τους φτωχούς.
Γιατί βρίσκονται μαζί σε αυτή τη θήκη;
Στις καθολικές θήκες λειψάνων (thecae), συχνά ομαδοποιούνται λείψανα αγίων που έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους ή που τιμώνται ιδιαίτερα από το πρόσωπο ή το μοναστήρι που παρήγγειλε τη θήκη.
Ο Πλακίδας αντιπροσωπεύει τον αρχαίο μοναχισμό.
Η Ιουλία το μαρτύριο των πρώτων χριστιανών.
Η Σαντάλ τη θρησκευτική αναγέννηση της Γαλλίας του 17ου αιώνα.
Συμβουλές Συντήρησης
Μην το ανοίξετε: Η βουλοκέρη και οι εσωτερικές κλωστές είναι πολύ εύθραυστες λόγω παλαιότητας. Αν σπάσουν, το αντικείμενο χάνει την ιστορική και θρησκευτική του αξία.
Υλικό: Η θήκη φαίνεται να είναι κατασκευασμένη από ασήμι ή κάποιο κράμα μετάλλων (όπως "alpaca" ή κασσίτερο).
Τεχνική Παρατήρηση
Η σφραγίδα είναι κατασκευασμένη από ισπανικό βουλοκέρι (πλούσιο σε ρητίνη), το οποίο διατηρεί την ευκρίνεια των λεπτομερειών ακόμα και μετά από 150-200 χρόνια. Η απουσία ρωγμών που να διαπερνούν όλο το πάχος της σφραγίδας υποδηλώνει ότι το αντικείμενο φυλάχθηκε σε σταθερό περιβάλλον χωρίς μεγάλες εναλλαγές θερμοκρασίας.
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση S. Placide, m Ste Julie, m.

