την προέλευσή της. Πρόκειται για μια γαλλική πολυλειψανοθήκη (theca) του 19ου αιώνα, φιλοτεχνημένη με την τεχνική του paperolles (διακόσμηση με περίτεχνα τυλιγμένο χαρτί ή ύφασμα και χρυσόκλωστες).
1. Ανάλυση των Αγίων (Εμπρόσθια Όψη)
Τα λείψανα είναι τοποθετημένα σε σειρές και φέρουν επεξηγηματικές ετικέτες (cedulae). Από πάνω προς τα κάτω διακρίνουμε:
St. Seurin, év. (Άγιος Σεβερίνος): Το "év." σημαίνει évêque (επίσκοπος). Αναφέρεται στον Άγιο Σεβερίνο του Μπορντώ.
St. Jacques, ap. (Άγιος Ιάκωβος): Το "ap." σημαίνει apôtre (απόστολος). Πιθανότατα ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος ή ο Μέγας.
St. Domice, diacre (Άγιος Δομίτιος): Διάκονος από την περιοχή της Amiens.
St. Léon, év. (Άγιος Λέων): Πιθανώς ο Πάπας Λέων ο Μέγας.
St. Julien, m. (Άγιος Ιουλιανός): Μάρτυρας ("m." για martyr).
St. Aurin: Τοπικός άγιος της Γαλλίας (περιοχή Amiens).
St. Maur, abbé (Άγιος Μαύρος): Το "abbé" σημαίνει ηγούμενος. Ήταν μαθητής του Αγίου Βενεδίκτου.
St. Mansuet, év. (Άγιος Μανσουέτος): Πρώτος επίσκοπος της Toul στη Γαλλία.
Ste. Marthe, vierge (Αγία Μάρθα): Η αδελφή του Λαζάρου. Το "vierge" σημαίνει παρθένος.
2. Ανάλυση της Σφραγίδας (Πίσω Όψη)
αυθεντικότητά της:
Το Καπέλο (Galero): Στο πάνω μέρος του θυρεού υπάρχει το εκκλησιαστικό καπέλο με τις φούντες που κρέμονται δεξιά και αριστερά.
Ο Αριθμός των Φουντών: Διακρίνονται 6 φούντες σε κάθε πλευρά (συνολικά 12), τοποθετημένες σε τρεις σειρές (1, 2, 3). Αυτό επιβεβαιώνει ότι η σφραγίδα ανήκει σε Επίσκοπο.
Ο Θυρεός: Στο κέντρο της ασπίδας διακρίνεται ένας θυρεός με εμβλήματα. Η παρουσία του Αγίου Σεβερίνου (Bordeaux) και του Αγίου Δομιτίου (Amiens) υποδηλώνει ότι η λειψανοθήκη σφραγίστηκε σε κάποια από αυτές τις γαλλικές επισκοπές.
Ακεραιότητα: Οι κορδέλες διασταυρώνονται σε σχήμα "Χ" και η κεντρική σφραγίδα τις "κλειδώνει" πάνω στο χαρτί προστασίας, διασφαλίζοντας ότι το γυαλί δεν έχει ανοιχτεί ποτέ.
3. Καλλιτεχνικά Στοιχεία
Η εσωτερική διακόσμηση είναι εντυπωσιακή:
Χρυσόκλωστες (Cannetille): Τα χρυσά "σπιράλ" γύρω από τα λείψανα είναι φτιαγμένα από λεπτό μεταλλικό σύρμα.
Υπόβαθρο: Χρησιμοποιείται πτυχωτό ύφασμα (silk moiré) που αντανακλά το φως, δίνοντας ιερότητα στο αντικείμενο.
Συμπέρασμα
Πρόκειται για ένα κλασικό δείγμα γαλλικής μοναστηριακής τέχνης (travail de couvent). Τέτοια αντικείμενα κατασκευάζονταν συχνά από καλόγριες (π.χ. του τάγματος των Καρμελιτών) για να προσφερθούν ως δώρα σε ευεργέτες ή για να τοποθετηθούν σε ιδιωτικά εικονοστάσια.
Η περιγραφή για την κόκκινη σφραγίδα στη δεύτερη λειψανοθήκη είναι πολύ συγκεκριμένη και μας βοηθά να ταυτοποιήσουμε το αξίωμα και την προέλευση:
1. Η Κορόνα (Στέμμα) στην κορυφή
Στην εκκλησιαστική εραλδική, όταν ένα στέμμα βρίσκεται πάνω από την ασπίδα (αλλά κάτω από το επισκοπικό καπέλο), υποδηλώνει ότι ο Επίσκοπος έφερε και έναν ευγενή τίτλο (π.χ. Κόμης ή Βαρόνος) ή ότι η Επισκοπή του ήταν "Πριγκιπική" (Prince-Évêque).
Στη Γαλλία, πολλοί Επίσκοποι πριν και μετά την Επανάσταση διατηρούσαν τέτοιους τίτλους (π.χ. ο Επίσκοπος της Toul ή της Amiens).
2. Τα δύο Κλαδάκια στο κάτω μέρος
Αυτά τα κλαδάκια που πλαισιώνουν την ασπίδα είναι συνήθως:
Κλάδος Ελιάς και Κλάδος Φοίνικα: Συμβολίζουν την ειρήνη και τη νίκη της πίστης (μαρτύριο).
Κλάδοι Δάφνης: Συμβολίζουν τη δόξα και την αρετή. Είναι πολύ κοινό διακοσμητικό στοιχείο σε σφραγίδες του 19ου αιώνα, ειδικά στη Γαλλία (στυλ Αυτοκρατορίας ή Παλινόρθωσης).
3. Πιθανή Ταυτοποίηση με βάση τους Αγίους
Συνδυάζοντας τα στοιχεία της σφραγίδας με τα ονόματα των Αγίων που διακρίνονται (St. Seurin, St. Domice, St. Mansuet), η έρευνα δείχνει προς δύο κατευθύνσεις:
Επισκοπή της Amiens: Ο Άγιος Δομίτιος (St. Domice) είναι τοπικός άγιος της Amiens. Το οικόσημο της πόλης της Amiens έχει επίσης δύο κλαδιά (λυγαριάς ή κισσού) που πλαισιώνουν την ασπίδα.
Επισκοπή της Toul: Ο Άγιος Μανσουέτος (St. Mansuet) ήταν ο πρώτος Επίσκοπος της Toul. Οι Επίσκοποι της Toul είχαν τον τίτλο του "Πρίγκιπα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας", κάτι που δικαιολογεί την κορόνα στην κορυφή της ασπίδας.
Συμπέρασμα: Η λειψανοθήκη σας είναι σχεδόν βέβαιο ότι κατασκευάστηκε σε μοναστήρι της Βόρειας ή Ανατολικής Γαλλίας (περιοχή Λωρραίνης ή Πικαρδίας) μεταξύ 1840 και 1870. Ο Επίσκοπος που την σφράγισε ήταν ταυτόχρονα και μέλος της αριστοκρατίας.
Αυτή η λειψανοθήκη περιέχει λείψανα αγίων με έντονη σύνδεση με τη γαλλική εκκλησιαστική ιστορία:
Άγιος Σεβερίνος (St. Seurin, év.): Επίσκοπος του Μπορντώ (4ος-5ος αι.). Είναι ο πολιούχος της πόλης και η βασιλική του είναι σημαντικό μνημείο.
Άγιος Ιάκωβος (St. Jacques, ap.): Αναφέρεται σε έναν από τους 12 Αποστόλους (πιθανώς τον Ιάκωβο τον Μέγα ή τον Αδελφόθεο).
Άγιος Δομίτιος (St. Domice, diacre): Διάκονος του 8ου αιώνα από την περιοχή της Amiens στη Γαλλία, γνωστός για την ασκητική του ζωή στις όχθες του ποταμού Somme.
Άγιος Λέων (St. Léon, év.): Πιθανότατα ο Πάπας Λέων ο Μέγας (5ος αι.), γνωστός για τη συνάντησή του με τον Αττίλα και τη συμβολή του στη διαμόρφωση του χριστιανικού δόγματος.
Άγιος Ιουλιανός (St. Julien, m.): Υπάρχουν πολλοί μάρτυρες με αυτό το όνομα, αλλά στη Γαλλία τιμάται ιδιαίτερα ο Άγιος Ιουλιανός της Brioude.
Άγιος Aurin (St. Aurin): Τοπικός Γάλλος άγιος, του οποίου τα λείψανα φυλάσσονται στον Καθεδρικό Ναό της Amiens.
Άγιος Μαύρος (St. Maur, abbé): Ο πρώτος μαθητής του Αγίου Βενεδίκτου και ιδρυτής του μοναχισμού στη Γαλλία.
Άγιος Μανσουέτος (St. Mansuet, év.): Ο πρώτος Επίσκοπος της Toul στη Λωρραίνη (4ος αι.).
Αγία Μάρθα (Ste. Marthe, vierge): Η αδελφή του Λαζάρου και της Μαρίας. Σύμφωνα με τη γαλλική παράδοση, η Μάρθα κήρυξε τον χριστιανισμό στην Προβηγκία.
Ιστορικό Πλαίσιο
Η επιλογή αυτών των Αγίων, ειδικά στη δεύτερη λειψανοθήκη (St. Domice, St. Aurin, St. Mansuet), υποδεικνύει ότι το αντικείμενο προέρχεται από την Βορειοανατολική Γαλλία (περιοχές Amiens, Toul, Λωρραίνη). Η παρουσία της κορόνας και των κλαδιών στη σφραγίδα, σε συνδυασμό με αυτούς τους Αγίους, επιβεβαιώνει την αυθεντικότητα μιας επίσημης επισκοπικής πιστοποίησης του 19ου αιώνα.
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση St. Seurin, év
