Αγίες Ρουφίνα και Σεκούντα
Οι Αγίες Ρουφίνα και Σεκούντα (πέθαναν με μαρτυρικό τρόπο το 257 στη Ρώμη) τιμούνται ως Αγίες, παρθενομάρτυρες από την Εκκλησία. Ήταν πρωτοχριστιανές μάρτυρες που υπέστησαν μαρτύριο κατά τη διάρκεια του διωγμού των χριστιανών υπό τον αυτοκράτορα Βαλεριανό.
Σύμφωνα με την αγιογραφική παράδοση, η Ρουφίνα και η Σεκούντα ήταν δύο νεαρές χριστιανές αδερφές και ο πατέρας τους, ο γερουσιαστής Αστέριος, τις είχε υποσχεθεί σε γάμο με δύο από τους ομοθρήσκους τους, τον Αρμεντάριο και τον Βερίνο.
Ο τελευταίος, όταν ο αυτοκράτορας Βαλεριανός (253 - 260) έδωσε νέα ώθηση στους αντιχριστιανικούς διωγμούς, αρνήθηκε την πίστη τους, καλώντας επίσης τη Ρουφίνα και τη Σεκούντα να το κάνουν.
Αντιμέτωποι με την άρνησή τους, τις ανέφεραν στις αρχές. Οι νεαρές προσπάθησαν να δραπετεύσουν και να φτάσουν στην Ετρουρία, αλλά συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στον έπαρχο Gaius Junius Donatus, ο οποίος, αφού τις υπέβαλε σε διάφορα μαρτύρια για να τις πείσει να αποκηρύξουν τον Χριστό, τις καταδίκασε σε θάνατο. Οι αδερφές οδηγήθηκαν σε ένα μέρος που ονομάζεται Silva Nigra, στη Via Cornelia, ένατο μίλι από τη Ρώμη, όπου η Ρουφίνα αποκεφαλίστηκε, ενώ η Σεκούνδα ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου: προς τιμή του μαρτυρίου τους και των αγίων Marcellinus και Peter, το μέρος μετονομάστηκε σε Silva Candida. η ματρόνα Πλαυτίλα, προειδοποιημένη σε όνειρο, έθαψε τα σώματα των μαρτύρων.
Ο Πάπας Ιούλιος Α' (337 - 352), τον 4ο αιώνα, έχτισε μια βασιλική, η οποία τον 5ο αιώνα ανυψώθηκε σε επισκοπική έδρα: η επισκοπή της Σέλβα Κάντιδα ή της Σάντα Ρουφίνα, ενώθηκε κατά τη διάρκεια του Ποντιφικού του Καλλιστού Β' (1119 - 1124). - Σάντα Ρουφίνα. Τίποτα δεν έχει απομείνει από τη βασιλική και τον μικρό αστικό οικισμό που αναπτύχθηκε γύρω της, εκτός από τα ψηφιδωτά δάπεδα που εκτίθενται τώρα στο Μουσείο του Πρώιμου Μεσαίωνα.
Το 1153 ο καρδινάλιος Conrado, ο μελλοντικός Πάπας Αναστάσιος Δ', βρήκε τα λείψανα των δύο Μαρτύρων κάτω από το βωμό της αναστηλωμένης Βασιλικής, τα οποία είχε μεταφέρει στο βαπτιστήριο του Λατερανού όπου τους αφιερώθηκε ένα παρεκκλήσι.
Η αφοσίωση στην Αγία Σεκούντα αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνου και η μορφή της έγινε σημαντική στη χριστιανική παράδοση ως παράδειγμα ηρωικής πίστης και μαρτυρίου. Συχνά απεικονίζεται μαζί με την Αγία Ρουφίνα σε χριστιανικές εικόνες και πίνακες, συμβολίζοντας τη δύναμη της πίστης και της επιμονής ακόμη και μπροστά στον διωγμό και τον θάνατο. Αν και η ιστορία της Αγίας Σεκούντας καλύπτεται από θρύλους και αφοσίωση και όχι συγκεκριμένες ιστορικές λεπτομέρειες, παραμένει μια σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της Εκκλησίας ως μάρτυρας της χριστιανικής πίστης στο πλαίσιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Η ημέρα μνήμης είναι η 10η Ιουλίου.
