Άγιος Διονύσιος, πρώτος επίσκοπος Παρισίων
Όταν έφτασε στο Παρίσι, ο Διονύσιος αντιμετώπισε σημαντικές προκλήσεις. Ο τοπικός πληθυσμός, κατά κύριο λόγο ειδωλολατρικός εκείνη την εποχή, ήταν αδιάφορος στο κήρυγμά του. Παρόλα αυτά, ο Διονύσιος επέμενε στην αποστολή του και σταδιακά απέκτησε αρκετούς πιστούς. Η επιτυχία του να προσηλυτίσει τους ανθρώπους στον Χριστιανισμό πυροδότησε τελικά την εχθρότητα των ειδωλολατρών στην περιοχή.
Ο Ρωμαίος κυβερνήτης εκείνη την εποχή αποφάσισε να αναλάβει δράση κατά του Διονύσιου και ο ιεραπόστολος φυλακίστηκε. Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, ο Διονύσιος παρέμεινε σταθερός στην πίστη του και συνέχισε να εμπνέει τους γύρω του. Τελικά, μαζί με τους συντρόφους του Άγιο Ρούστικο και Άγιο Ελευθέριο, μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Βαλέριου περίπου το 258 μ.Χ. Τα σώματα των αγίων ρίχτηκαν στον Σηκουάνα, αλλά τα διέσωσε και τα έθαψε μία ευσεβής Χριστιανή ονόματι Κάτουλα. Η ίδια γυναίκα έχτισε ένα παρεκκλήσι πάνω από τον τόπο ταφής των, που αποτέλεσε την αρχή του Αβαείου του Αγίου Διονύσιου, που αργότερα έγινε ο τόπος ταφής των Φράγκων βασιλιάδων.
Οι θρύλοι γύρω από τον θάνατο του Διονύσιου εμφανίστηκαν, με μια συγκεκριμένη ιστορία να ισχυρίζεται ότι μετά τον αποκεφαλισμό του, το σώμα του σήκωσε ως εκ θαύματος το κομμένο κεφάλι του και το μετέφερε σε απόσταση από το σημείο της εκτέλεσης.
Μετά τον θάνατό του, η Αγία Ζενεβιέβ, (Γενοβέφα) μια φημισμένη αγία, έχτισε μια βασιλική πάνω από τον τάφο του Ντενίς. Αυτή η βασιλική, γνωστή ως Βασιλική του Saint Denis, έγινε σημαντικός τόπος προσκυνήματος. Τα λείψανα του Άγίου Διονύσιου φυλάσσονταν στο μοναστήρι του Saint Denis, καθιερώνοντας περαιτέρω τη λατρεία του στους πιστούς.
Η αφοσίωση στον Άγιο Διονύσιο εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και η ημέρα της εορτής του προστέθηκε στο Ρωμαϊκό Ημερολόγιο το 1568 από τον Πάπα Πίο Ε', αν και γιορταζόταν από το έτος 800. Ο Άγιος Διονύσιος κατέχει εξέχουσα θέση μεταξύ των Δεκατεσσάρων Αγίων Βοηθών, μιας ομάδας αγίων που αναγνωρίζονται για τη μεσολαβητική τους δύναμη.
Ως προστάτης άγιος, ο Άγιος Διονύσιος επικαλείται ενάντια σε διάφορα δεινά, όπως φρενίτιδα, πονοκεφάλους, υδροφοβία, λύσσα και διαμάχες. Είναι ιδιαίτερα σεβαστός στη Γαλλία και θεωρείται ο προστάτης άγιος της χώρας καθώς και της πόλης του Παρισιού, όπου πραγματοποίησε το ιεραποστολικό του έργο. Ο Άγιος Διονύσιος του Παρισιού, μέσα από την ακλόνητη πίστη και το μαρτύριό του, συνεχίζει να εμπνέει αμέτρητα άτομα που αναζητούν παρηγοριά, προστασία και καθοδήγηση μπροστά στις αντιξοότητες. Η κληρονομιά του ζει ως απόδειξη της διαρκούς δύναμης της πίστης και της προθυμίας να θυσιαστεί κανείς για τις πεποιθήσεις του.
Σύμφωνα με την παράδοση που διασώζει ο άγιος Γρηγόριος της Τουρ, ο άγιος Διονύσιος (9 Οκτ.) ήταν ένας από τους επτά επισκόπους που έστειλε ο πάπας της Ρώμης στη Γαλατία, επί Δεκίου (περί το 250) για να προχωρήσει το ιεραποστολικό έργο, που μέχρι τότε ήταν αποσπασματικό και δεν είχε ολοκληρωθεί. Ο άγιος Γατιανός ορίσθηκε επίσκοπος Τουρ (18 Δεκ.), ο άγιος Τρόφιμος της Αρελάτης (29 Δεκ.), ο άγιος Παύλος της Ναρβώνης (22 Μαρτ.), ο άγιος Σατουρνίνος της Τουλούζης (29 Νοεμ.), ο άγιος Αυστρεμοΐνος της Αρβέρνης (1 Νοεμ.), ο άγιος Μαρτιάλης της Λιμόζ (30 Ιουν.), ενώ στον άγιο Διονύσιο ανατέθηκε η μικρή πόλη της Λουτετίας (σημ. Παρίσι).
Το 893 ο μοναχός Giselbert έκλεψε τα λείψανα του Αγ. Διονύσιου και τα μετέφερε στο Ρέγκενσμπουργκ, όπου ο ηγούμενος τα εναπόθεσε κρυφά σε έναν από τους πλευρικούς τοίχους της εκκλησίας, με σημείωση για την καταγωγή και το όνομα του αγίου. Αργότερα υποστηρίχθηκε ότι αυτά ήταν τα λείψανα του Αγ. Διονύσιου του Αρεοπαγίτη. (Τα λείψανα όμως του Αγ. Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, ήρθαν στη Ρώμη μόνο ως αποτέλεσμα των Σταυροφοριών). Σε μια Σύνοδο του Λατερανού αποφασίστηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ' (το 1215 μ.χ.) τα λείψανα του Αγίου να επιστραφούν στον Himmericus, τον ιερέα του μοναστηριού του St. Denis στο Παρίσι.
Γιορτάζει στις 9 Οκτωβρίου.
