προσδιορισμό θρησκευτικών κειμηλίων (relics).
Ακολουθεί η αναλυτική περιγραφή και η ερμηνεία του κειμένου:
1. Μεταγραφή και Μετάφραση
Το κείμενο είναι γραμμένο στα Λατινικά με καλλιγραφικό γραφικό χαρακτήρα: "S. Sebastiani M."
S. (Sancti): Αγίου
Sebastiani: Σεβαστιανού (γενική πτώση του ονόματος Sebastianus)
M. (Martyris): Μάρτυρος
Μετάφραση: "Του Αγίου Σεβαστιανού, Μάρτυρος"
2. Ανάλυση του Αντικειμένου
Αυτού του είδους οι λωρίδες χαρτιού ονομάζονται cedulae. Χρησιμοποιούνταν από την Καθολική Εκκλησία για να ταυτοποιούν το λείψανο που περιεχόταν μέσα σε μια λειψανοθήκη (theca).
Το Υλικό: Το χαρτί φαίνεται παλαιωμένο, πιθανώς από τον 19ο ή τις αρχές του 20ού αιώνα. Είναι διπλωμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να τοποθετείται δίπλα στο οστό ή το ύφασμα του Αγίου.
Ο Άγιος: Ο Άγιος Σεβαστιανός ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς μάρτυρες της πρώιμης εκκλησίας (3ος αιώνας), γνωστός για τον βασανισμό του με βέλη. Θεωρείται προστάτης ενάντια στην πανούκλα και προστάτης των στρατιωτών και των αθλητών.
3. Ιστορική Σημασία
Αν αυτή η ετικέτα συνοδεύει κάποιο αντικείμενο, πρόκειται για ένα λείψανο πρώτης τάξεως (τμήμα οστού) ή δεύτερης τάξεως (τμήμα ρούχου).
Συνήθως, αυτές οι ετικέτες σφραγίζονταν με βουλοκέρι και κόκκινη μεταξωτή κλωστή στο πίσω μέρος της λειψανοθήκης για να διασφαλιστεί η αυθεντικότητά τους από την εκκλησιαστική αρχή που τις εξέδωσε.
Με βάση τα οπτικά χαρακτηριστικά της ετικέτας (cedula), τον γραφικό χαρακτήρα και τη σύγκριση με παρόμοια εκκλησιαστική αρχειακά δείγματα, μπορούμε να κάνουμε μια βάσιμη εκτίμηση για την ηλικία της.
Το έγγραφο φαίνεται να χρονολογείται από τα μέσα έως τα τέλη του 19ου αιώνα (περίπου 1850–1890).
Ακολουθεί η αναλυτική αιτιολόγηση:
1. Παλαιογραφία (Ο γραφικός χαρακτήρας)
Στυλ Γραφής: Η καλλιγραφία είναι τύπου Copperplate ή Spencerian, η οποία ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στον 19ο αιώνα.
Ιδιαιτερότητες: Παρατηρήστε τις έντονες αντιθέσεις μεταξύ των λεπτών και των χοντρών γραμμών (ascenders και descenders) στα γράμματα «S» και «B». Αυτό το στυλ απαιτούσε πένα με μεταλλική μύτη (dip pen), η οποία αντικατέστησε τα φτερά χήνας στις αρχές του 1800.
Συντομογραφίες: Η χρήση του «M.» για το Martyris είναι τυπική για τη συγκεκριμένη περίοδο, καθώς οι γραφείς των λειψανοθηκών ακολουθούσαν αυστηρά πρότυπα συντομογραφιών.
2. Ανάλυση Χαρτιού και Μελάνης
Χρώμα και Οξείδωση: Το χαρτί παρουσιάζει μια φυσική «κιτρινίλα» (patina) που δεν είναι ομοιόμορφη, κάτι που υποδηλώνει παλαίωση δεκαετιών.
Μελάνη: Φαίνεται να έχει χρησιμοποιηθεί μελάνη σιδηρογαλλίας (iron gall ink). Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η μελάνη οξειδώνεται και από μαύρη αποκτά μια ελαφρώς καφέ/σκουριασμένη απόχρωση, όπως ακριβώς φαίνεται στην εικόνα σας.
3. Τυπολογία Λειψανοθηκών
Τέτοιου είδους χειρόγραφες ετικέτες τοποθετούνταν μαζικά σε λειψανοθήκες που κατασκευάζονταν στη Ρώμη (κυρίως από το γραφείο του Vicariatus Urbis) κατά τον 19ο αιώνα για να σταλούν σε ενορίες σε όλο τον κόσμο.
Μετά το 1900-1920, πολλές από αυτές τις ετικέτες άρχισαν να αντικαθίστανται από έντυπες (τυπογραφικές), οπότε η χειρόγραφη φύση της δικής σας ενισχύει την παλαιότητα.
Ο Άγιος Σεβαστιανός (περ. 256–288 μ.Χ.) είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς μάρτυρες της πρώιμης Χριστιανικής Εκκλησίας, γνωστός ως ο Άγιος που «μαρτύρησε δύο φορές».
Ακολουθούν οι βασικοί σταθμοί του βίου του:
1. Η Στρατιωτική Καριέρα και η Κρυφή Πίστη
Γεννήθηκε στη Ναρβόννη της Γαλλίας και μεγάλωσε στο Μιλάνο (Μεδιόλανα). Ανέπτυξε λαμπρή στρατιωτική καριέρα στη Ρώμη και ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός, αγνοώντας ότι ήταν Χριστιανός, τον διόρισε αρχηγό της Πραιτωριανής Φρουράς.
Ο Σεβαστιανός χρησιμοποίησε το αξίωμά του για να:
Επισκέπτεται κρυφά τους φυλακισμένους Χριστιανούς.
Τους ενθαρρύνει να μην απαρνηθούν την πίστη τους μπροστά στον θάνατο.
Μεταστρέφει πολλούς Ρωμαίους στρατιώτες και αξιωματούχους στον Χριστιανισμό.
2. Το Πρώτο Μαρτύριο: Τα Βέλη
Όταν αποκαλύφθηκε η πίστη του, ο Διοκλητιανός ένιωσε προδομένος και διέταξε την εκτέλεσή του. Τον έδεσαν σε έναν στύλο και οι Μαυριτανοί τοξότες τον πυροβόλησαν με τόσα βέλη που το σώμα του λεγόταν ότι έμοιαζε με αχινό. Οι στρατιώτες τον εγκατέλειψαν αιμόφυρτο, θεωρώντας τον νεκρό.
3. Η Θαυμαστή Ανάρρωση και το Τέλος
Η Αγία Ειρήνη της Ρώμης (χήρα του μάρτυρα Καστούλου) πήγε να παραλάβει το σώμα του για να το θάψει, αλλά διαπίστωσε ότι ήταν ακόμα ζωντανός. Τον μετέφερε σπίτι της και τον περιέθαλψε μέχρι να γίνει τελείως καλά.
Αντί να διαφύγει, ο Σεβαστιανός παρουσιάστηκε ξανά μπροστά στον Διοκλητιανό και τον ήλεγξε δημόσια για τη σκληρότητά του απέναντι στους Χριστιανούς. Ο αυτοκράτορας, εμβρόντητος που τον έβλεπε ζωντανό, διέταξε να τον μαστιγώσουν μέχρι θανάτου στον Ιππόδρομο. Μετά τον θάνατό του, το σώμα του ρίχτηκε στην Cloaca Maxima (τον κεντρικό υπόνομο της Ρώμης), από όπου το ανέσυρε η χριστιανή Λουκίνα και το έθαψε στις κατακόμβες.
4. Προστάτης και Σύμβολο
| Τομέας | Σημασία |
| Αθλητισμός | Θεωρείται ο Πολιούχος των Αθλητών λόγω της σωματικής και ψυχικής του αντοχής. |
| Υγεία | Προστάτης ενάντια στην πανούκλα και τις επιδημίες (τα βέλη συμβόλιζαν στην αρχαιότητα τις ασθένειες που χτυπούν από μακριά). |
| Τέχνη | Είναι από τους πιο συχνά απεικονιζόμενους αγίους, συνήθως δεμένος και τρυπημένος από βέλη. |
Εορτασμός:
Ορθόδοξη Εκκλησία: 18 Δεκεμβρίου.
Καθολική Εκκλησία: 20 Ιανουαρίου.
Θα θέλατε να σας βρω πληροφορίες για τις Κατακόμβες του Αγίου Σεβαστιανού στη Ρώμη, όπου φυλάσσονται τα λείψανά του;
