Αυτά τα αντικείμενα είναι θρησκευτικές λειψανοθήκες (reliquaries) σε μορφή μενταγιόν,
πιθανότατα του 19ου ή των αρχών του 20ού αιώνα. Πρόκειται για αντικείμενα "προσωπικής ευλάβειας" που περιέχουν μικροσκοπικά λείψανα αγίων.
Ακολουθεί μια λεπτομερής ανάλυση των δύο αντικειμένων:
1. Λειψανοθήκη του Αγίου Μαξίμου (S. Maxime)
του.
Το Λείψανο: Στο πάνω μέρος διακρίνεται ένα μικρό κομμάτι που μοιάζει με ύφασμα ή οστό. Συχνά σε τέτοιες λείψανοθήκες συναντάμε λείψανα "ex ossibus" (από οστό) ή "ex indumentis" (από ένδυμα).
Η Ταυτοποίηση: Η τυπωμένη ετικέτα αναγράφει "S. Maxime". Υπάρχουν αρκετοί άγιοι με αυτό το όνομα (όπως ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής), αλλά η γαλλική γραφή υποδηλώνει προέλευση από γαλλόφωνη περιοχή.
Διακόσμηση: Το εσωτερικό είναι επενδυμένο με βυσσινί ύφασμα και διακοσμημένο με μικρές πράσινες παγιέτες και χρυσόχαρτο, μια τεχνική γνωστή ως paperolles ή μοναστηριακή χειροτεχνία.
2. Λειψανοθήκη του Αγίου Ουρβανού (S. Urbain)
Το Λείψανο: Στο κέντρο, κάτω από την επιγραφή, υπάρχει ένας μικρός καφέ κόκκος, ο οποίος είναι το λείψανο του αγίου.
Η Ταυτοποίηση: Η ετικέτα γράφει "S. Urbain m.". Το "m." σημαίνει Martyr (Μάρτυρας). Αναφέρεται πιθανότατα στον Άγιο Ουρβανό, έναν από τους πρώτους Πάπες ή κάποιον ομώνυμο μάρτυρα των πρώτων χριστιανικών χρόνων.
Ιδιαίτερα Χαρακτηριστικά: * Το εσωτερικό έχει ένα εντυπωσιακό γαλαζοπράσινο (teal) φόντο.
Στο αριστερό τμήμα του μενταγιόν (το καπάκι) φαίνεται να υπάρχει ένας πράσινος κρύσταλλος ή γυαλί, που ίσως χρησίμευε για να φαίνεται το λείψανο ακόμα και όταν το μενταγιόν ήταν κλειστό, ή είναι απλώς διακοσμητικό στοιχείο.
Τεχνική και Ιστορική Σημασία
| Χαρακτηριστικό | Περιγραφή |
| Υλικό | Συνήθως ορείχαλκος με επιχρύσωση ή ασήμι. |
| Χρήση | Φοριούνταν ως φυλαχτά για προστασία και ευλογία. |
| Κατασκευή | Συχνά φτιάχνονταν από μοναχές σε μοναστήρια (monastic work), οι οποίες διακοσμούσαν τα λείψανα με περίτεχνα σχέδια από χαρτί, σύρμα και χάντρες. |
Σημαντική Σημείωση: Για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, αυτά τα αντικείμενα θεωρούνται ιερά. Στο πίσω μέρος τους (κάτω από το ύφασμα) συνήθως υπάρχει μια βουλοκέρινη σφραγίδα με το οικόσημο ενός επισκόπου, η οποία πιστοποιεί τη γνησιότητα του λείψανου.
Οι δύο Άγιοι στους οποίους αναφέρονται οι λειψανοθήκες έχουν πλούσια ιστορία, αν και πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή τους προέρχονται από την παράδοση και τους "Βίους των Αγίων".
Ακολουθούν περισσότερες πληροφορίες για τον καθένα:
1. Άγιος Μάξιμος ο Μάρτυρας (Saint Maximus of Rome)
Αν και υπάρχουν πολλοί Άγιοι με το όνομα Μάξιμος, η ετικέτα στη λειψανοθήκη σας πιθανότατα αναφέρεται στον Άγιο Μάξιμο της Ρώμης (3ος αιώνας μ.Χ.), ο οποίος συνδέεται στενά με την Αγία Καικιλία.
Ο Βίος: Ήταν Ρωμαίος αξιωματικός (ή έμπορος σύμφωνα με άλλες πηγές). Διατάχθηκε να οδηγήσει στην εκτέλεση τους Αγίους Τιβούρτιο και Βαλεριανό (σύζυγο της Αγίας Καικιλίας).
Η Μεταστροφή: Συγκινήθηκε τόσο πολύ από την πίστη και το θάρρος τους, που ζήτησε να μάθει για τον Χριστιανισμό. Οι δύο κατάδικοι τον έπεισαν να καθυστερήσει την εκτέλεση για μία ημέρα και τον πήραν στο σπίτι του, όπου βαπτίστηκε κρυφά από τον Πάπα Ουρβανό (τον έτερο άγιο της συλλογής σας!).
Το Μαρτύριο: Μετά την εκτέλεση των δύο αδελφών, ο Μάξιμος διακήρυξε δημόσια ότι είδε τους αγγέλους να παίρνουν τις ψυχές τους στον ουρανό. Για τον λόγο αυτό, βασανίστηκε και θανατώθηκε με μαστίγωμα (ή λιθοβολισμό) περί το 250 μ.Χ.
Σύμβολα: Συχνά απεικονίζεται με το μαστίγιο του βασανισμού του.
2. Άγιος Ουρβανός ο Μάρτυρας (Pope Saint Urban I)
Ο "S. Urbain m." της δεύτερης λειψανοθήκης είναι ο Πάπας Ουρβανός Α', ο οποίος ηγήθηκε της Εκκλησίας από το 222 έως το 230 μ.Χ.
Η Σύνδεση: Όπως αναφέρθηκε, ο Ουρβανός είναι ο Πάπας που βάπτισε τον Άγιο Μάξιμο, καθώς και τον Βαλεριανό και τον Τιβούρτιο. Η παρουσία και των δύο αυτών λειψάνων στην κατοχή σας υποδηλώνει ότι ίσως προέρχονται από το ίδιο σετ ή την ίδια εκκλησία που τιμούσε τους μάρτυρες της περιόδου της Αγίας Καικιλίας.
Το Θαύμα: Η παράδοση λέει ότι κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων, ο Ουρβανός προσευχήθηκε και ένα ειδωλολατρικό άγαλμα κατέρρευσε, σκοτώνοντας πολλούς από τους διώκτες του.
Προστάτης των Αμπελουργών: Στην κεντρική Ευρώπη (Γαλλία, Γερμανία), ο Άγιος Ουρβανός θεωρείται ο προστάτης των αμπελουργών και του κρασιού. Συχνά τον επικαλούνται για να προστατέψει τη σοδειά από τον παγετό.
Το Μαρτύριο: Αν και ιστορικά πιστεύεται ότι πέθανε από φυσικά αίτια κατά τη διάρκεια μιας ήρεμης περιόδου, η καθολική παράδοση τον τιμά ως μάρτυρα που αποκεφαλίστηκε για την πίστη του.
Γιατί βρίσκονται μαζί;
Είναι πολύ πιθανό αυτά τα δύο μενταγιόν να αποτελούσαν μέρος μιας ευρύτερης συλλογής που σχετίζεται με τον κύκλο της Αγίας Καικιλίας. Στην Καθολική Εκκλησία, οι πιστοί συχνά συνέλεγαν λείψανα αγίων που είχαν κοινή ιστορία.
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση S. Maxime S. Urbain m
